Word.ws English Dictionary

covenantee

covenantee noun: the person in whose favor a covenant is made.

Noun

covenantee (plural covenantees)

  1. The person in whose favor a covenant is made.

covenantee meaning in Tamil

covenantee in Tamil

வரைமொழி ஒப்பந்தத்தினைப் பெறுபவர், ஒப்பந்தம் வழங்கப் பெற்றவர், ஒப்பந்தம் செய்து கொடுக்கப்பட்டவர், ஒப்பந்த உரிமையாளர்

Forms of covenantee

pluralcovenantees

Origin of covenantee

From covenant + -ee.

Questions about covenantee

What does covenantee mean?
Covenantee means the person in whose favor a covenant is made.
What is covenantee in Tamil?
Covenantee in Tamil is வரைமொழி ஒப்பந்தத்தினைப் பெறுபவர், ஒப்பந்தம் வழங்கப் பெற்றவர், ஒப்பந்தம் செய்து கொடுக்கப்பட்டவர். See Covenantee meaning in Tamil.
What part of speech is covenantee?
Covenantee is a noun.
What is the plural of covenantee?
The plural of covenantee is covenantees.

Words near covenantee in the dictionary

  1. covenantality
  2. covenantally
  3. covenanted
  4. covenanted servant
  5. covenanted servants
  6. covenantee
  7. covenantees
  8. covenanter
  9. covenanters
  10. covenanteth
  11. covenanting

Source and license

Adapted from Wiktionary: covenantee (page history and authors); covenantee (Tamil Wiktionary) (page history and authors). Text available under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 license. Word.ws reformatted the entry and added links. Wiktionary data of 2026-09-02.

Last updated:

Cite this entry: “covenantee.” Word.ws, https://word.ws/covenantee. Based on Wiktionary, CC BY-SA 4.0.