discontinuous
discontinuous adjective: having breaks or interruptions; intermittent.
Adjective
discontinuous (not comparable)
- having breaks or interruptions; intermittent
- The high capital costs of electrification are cited, with a suggestion that in challenging locations discontinuous electrification could be considered.2020 December 16, “Northern rail leaders discuss phase-out of diesel”, in RAIL, page 12
- Antonyms:
- continuous
- having at least one discontinuity
- Antonyms:
- continuous
discontinuous meaning in Tamil, Malayalam, Tagalog and Arabic
discontinuous in Tamil
- தொடராத
discontinuous in Malayalam
- sporadic, intermittent, broken
- തുടർച്ചയില്ലാത്ത, ചേർച്ചവിട്ട, വിട്ടുവിട്ടിരിക്കുന്ന, വിച്ഛിന്നമായ, ഇടവിട്ടുണ്ടാകുന്ന, വിട്ടുവിട്ടുള്ള
discontinuous in Tagalog
- in mathematics
- dituluyan
discontinuous in Arabic
- intermittent
- مُتَقَطِّع mutaqaṭṭiʕ
Synonyms of discontinuous
Antonyms
Origin of discontinuous
From dis- + continuous.
Words formed from discontinuous
Questions about discontinuous
- What does discontinuous mean?
- Discontinuous means having breaks or interruptions; intermittent.
- What is discontinuous in Tamil?
- Discontinuous in Tamil is தொடராத. See Discontinuous meaning in Tamil.
- What part of speech is discontinuous?
- Discontinuous is an adjective.
Words near discontinuous in the dictionary
Source and license
Adapted from Wiktionary: discontinuous (page history and authors); discontinuous (Tamil Wiktionary) (page history and authors); discontinuous (Olam, E.K. Kurup corpus) (dataset and license). Text available under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 license. Word.ws reformatted the entry and added links. Wiktionary data of 2026-09-02.
Last updated:
Cite this entry: “discontinuous.” Word.ws, https://word.ws/discontinuous. Based on Wiktionary, CC BY-SA 4.0.
